Laurie en Lou

New York, jaren zeventig. Underground, punk en new wave, the Factory, leren jassen, heroïne, hedonisme. En: Laurie Anderson en Lou Reed. Zij een avant-gardistisch interdisciplinair genie, hij het enfant terrible van de rock-’n-roll. Zij niche, hij populair. Zij nog in leven, hij niet meer. Zij: O Superman. Hij: Walk on the Wild Side. Beiden iconisch en elk op hun eigen manier uitdagend, koppig, luid, gevoelig en mysterieus. En uiteindelijk geliefden.

Hij is Mitch Van Landeghem, zij is Carine van Bruggen. Ze werken samen, leven samen en beconcurreren elkaar. Ze zijn jaloers, geobsedeerd, halen het beste en het slechtste in elkaar naar boven. Provocatief zijn ze, en toch aardig. Ze willen mooie dingen maken én mooie dingen kapotmaken. Ze liggen wakker, geven zich over, hebben lief in een leven vol kunst en maken kunst in een leven vol zelfmythologisering. Ze zijn dus eigenlijk precies zoals Laurie en Lou.

Laurie & Lou is een duet tussen twee jonge makers en een pseudo-muzikaal portret van twee iconen. Maar bovenal is het een wilde clusterfuck van die vier persoonlijkheden – een even ingebeelde als welgemeende poging om samen te landen. Want we zijn aan het neerstorten, maar we doen het samen. Oh-oh.